ميكنيد بالحس و الوجدان در جامعه خودمان كه اين هايى كه علنا متجاهر بمعاصى هستند پا بند به هيچ عقيده‌اى نيستند . بلى اگر خداوند حفظ فرمود و تمام صفحه قلب سياه نشد قساوت نگرفت و با ايمان از دنيا رفتند منشأ غرور آنها اميد بفضل الهى و ستّاريت حق و عفو و غفران او و شفاعت شفعاء و دعاء مؤمنين و استغفار ملائكه و ساير اسباب مغفرت است ميگويند : ( و غرنى سترك المرخى على ) ( و غرنى عفوك و مغفرتك و رحمتك و فضلك و كرمك و شفاعة من اذنت لهم الشفاعة و غير ذلك من عناياتك و ألطافك ) . از فضيل بن عياض است به او گفتند : لو اقامك اللَّه يوم القيامة بين يديه فيقول ، ما غرك بربك الكريم ما ذا كنت تقول له ؟ - قال : اقول ؟ غرنى سترك المرخاة ، و از يحيى بن معاذ است گفت : لو اقامنى اللَّه بين يديه فقال : ما غرك بى ؟ قلت : غرنى بك برك سالفا و آنفا : از بعض ديگر : قال : غرنى حلمك و از بعض ديگر قال : غرنى كرم الكريم اقول : ممكن است بلكه بعيد نيست اينكه تعبير فرمود : يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ تلقين بندگان است كه بگويند كرمك و الا ميفرمود : بربك الجبار القهار المنتقم . سپس خداوند بيان كرم خود را نسبت به انسان ميفرمايد و الطافى كه به او عنايت فرموده ميفرمايد : [ سوره الانفطار ( 82 ) : آيه 7 ] الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ ( 7 ) خداى كريم آن خدايى است كه تو را خلق فرمود و تسويه نمود و تعديل كرد تو را . ( الَّذِي خَلَقَكَ ) در ابتداء امر چه بودى يك مشت خاك بتحويل و تحولات خاك را دانه و حبه و مأكول پدر و مادر تو قرار داد ، سپس جزو تمام بدن آنها و خلاصه آن را نطفه نمود ، و سير داد از صلب پدر در رحم مادر . ( فَسَوَّاكَ ) نطفه را علقة علقه را مضغه پس از آن لحم و عظم پس صورت بندى كرد آن هم چه صورتى احسن الصور اگر به صورت شياطين يا حيوانات كرده بود يا قبيح المنظر قرار داده بود چه ميكردى كه ميفرمايد : وَ صَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ مؤمن آيه 66 .